صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن دورفلک درنگ ندارد شتاب کن
زان پیشتر که عالم گردون شود خراب مارا به جام باده گلگون خراب کن
*********
زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد ازسرپیمان برفت باسرپیمانه شد
صوفی مجلس که دی جام و قدح می شکست دوش به یک جرعه می عاقل و فرزانه شد